Isang linggo palang kayong magkakilala, mahal mo na kagad?

Got my ear pierced today. Yay. After 17 years, I guess? Thanks to my stepsister and to her boyfriend.

Kasi they’re not worth it. They don’t deserve my attention and they don’t deserve my time. Uubusin lang nila ang oras nila kakapunta sa Tumblr Ask ko then put some senseless comments tungkol sa akin then hit that anonymous button. Tapos ako? Basahin, delete. Kung iniisip nila na sumasama loob ko, nasasaktan at apektado sa mga sinasabi nila, they’re wrong. In fact, natatawa nalang ako. Kasi for the past 2 years na nagta-Tumblr ako and getting these hate comments, for me it’s a sign of immaturity kung papatulan ko sila. Lalo na kung walang kwenta yung pinagsasabi nila.
Papatol ba ako sa taong takot din naman ipakilala kung sino sila? Ano-anonymous pang nalalaman. Kung talagang matapang, edi wag kang mag-anonymous. Kala mo kung sinong matapang eh.
So yeah, if ever pupunta ka sa TA ko then put those senseless comments, wag ka nang mag-asam na magrereply ako sa’yo o papatulan kita. Madedelte ko lang sinasabi mo.
Intiendes?

Bitch, this is my spotlight.