Bestfriend.

Sila ang laging nandyan pag may problema ka. Pinapatawa ka nila pag may malungkot ka. Sila yung nagbubukas ng mata mo sa realidad, sa totoong buhay. Bestfriend? Di ka iiwan nyan.

Yun nga eh. Hindi ka nila iiwan. Pinapasaya ka nila. At alam mong sanay ka na nandyan siya.

Pero matutulungan ka pa kaya ng bestfriend mo kung siya na mismo ang sanhi ng sakit na nararamdaman mo? Oo. I’m talking about being in love with your bestfriend. Mahirap. Masakit. Lalo na kung alam mong hanggang bestfriend ka lang. Nothing more. Sinasabi nya na ayaw nya akong mawala. Kapag dumating ang point na mag-away kami at mawala ako. Ang tanong, mawawala ba ako?

Kaya ko namang tiisin ang hirap basta kasama ko siya. Sobrang bigat sa damdamin kapag sinasabi nyang “Bestfriend” nya ako. Na hanggang bestfriend lang.

Anong parte ba ang “MAGKAIBIGAN LANG TAYO” ang di ko maintindihan? Puta, nabobobo ako. Sobrang nabobobo na ako.

Lalo na kapag nagsasalita siya tungkol sa ibang babae. Hindi ko man lang masabing nagseselos ako. Hindi ko masabing sana ako nalang. Sana ako nalang yung mahalin nya. Sana ako nalang. :’(

/laslas 

Wala akong ibang lalake. Wala akong ibang gusto. Wala akong ibang mahal. Ang totoo, napanghihinaan na ako ng loob. Hindi ko na alam kung kaya ko pa lumaban kasi parang wala din naman akong ipinaglalaban. I’m just making a fool out of myself. Na parang kahit kelan, di ako katanggap-tanggap. Na masama ang tingin nila sa akin.

Well guess what? I’m done. I’m done pleasing them. And I will never ever give a fuck starting today. I don’t wake up every damn morning to impress them. Kaya kung ayaw nila sa akin. FINE.

Sa dami ng naging ex ko, sa’yo lang ang ganito. Yung makikitid ang utak. Na palaging di credible ang reasons na ibinibigay ko at ibinibigay mo. Ang iniisip lang nila, opinion nila. Tangina. Ibukas ang isip sa katotohanan at henerasyon.

Putangina.

sweetakoporeber:

Kagigising ko lang. Kuha ako ng lalamunin. Tapos naupo ako sa sala. E syempre may TV. Edi sige, nuod ako, pero commercial. Tinatanong kung masasabi sa new Koreanovela teleseries sa GMA.

Tapos ayun, isa isa, iba iba. Tapos nung nakita ko si Ate Faindy, muntik na ‘ko mabulunan. Tinatry ko kasing sumigaw at sabihing “Uy, si Ate Faindy, oh.” Kaso ang fail, instead nabulunan ako. :)))))

Nung nillunok ko na. Dun ko sinabi. Sabi nila, “Sino ‘yun?” Tangina, nainis ako. Sabi ko, “LECHE, mga hndi updated. Wag na nga kayo manuod.”

HAHAHAHA.

Kayo nakita nyo na, ako hindi pa. :’( Saket.

Putangina. Alam mo yung higit pa sa takot ko sa roller coaster ang naramdaman ko? Malamang syempre, lagpas bahay ang lalim ng ilog na yun. Tapos tangina, gumegewang yung bangka. Pag liliko, siguro 2 inches away ka nalang sa pagkalaglag mo sa tubig. Idagdag mo pa yung fact na di ako marunong lumangoy.

Pero ang pinakaunang naisip ko, hindi sarili ko.

PAANO ANG CELLPHONE KO KAPAG NABASA.